รวมเรื่อง(บ่น)รวมงาน(ห่วย)ของฮาคุรุ~

 

 

สวัสดีค่ะ  มาส่งเวนท์ค่ะ

 

เนื้อเรื่้องในครั้งที่มาเป็นแท็กซ์นะคะ

 

ไปอ่านได้ได้เลยค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

   เพลง Jingle bell เปิดระงมดังทั่วทุกหนทุกแห่ง  เหมือนเป็นสัญญาณถึงเทศกาลที่คนทั่วโลกต่างรอคอย  วันที่ร้านค้ามักประดับประดาเปลี่ยนร้านให้กลายเป็นโทนสีแดงเขียวต้อนรับเทศกาลกันอย่างเต็มที่ 

วันที่ต่างคนต่างซื้อหาของเพื่อแลกเปลี่ยนกับคนรู้จัก  และวันที่ทุกคนพร้อมใจกันอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาเพื่อมอบความสุขให้แก่กัน

 

   แมวหนุ่มขนสีเงินมองไปรอบๆบ้าน  ที่ตอนนี้จัดไม่ต่างจากตู้โชว์ในห้างสรรพสินค้าเท่าไรนัก

 

     “ 89...นี้มันอะไรน่ะ? เยอะแยะ ” เสียงห้าวเอ่ยถามโอนเนอร์อย่างสงสัยขณะนั่งอยู่บนโซฟา

 

     “ สายรุ้งไง สายรุ้ง สวยใช่ไหมล่ะ ! ฉันจะประดับใส่ที่ต้นคริสมาตด้วยนะ ” โอนเนอร์ตอบพลางยิ้มให้อย่างอารมณ์ดี  ตามตัวมีสายรุ้งติดพันอยู่เต็มไปหมด “ เมฆเองก็มาช่วยกันหน่อยสิ ”

 

   นัยตาสีเขียวมองอีกฝ่ายอย่างพิจารณาก่อนจะเอนตัวนอนบนโซฟา “ ไม่เอาหรอก 89 ทำไปคนเดียวเหอะ ทำไปทำไมให้รกบ้าน ”

 

     “ ใจร้าย อย่าพูดแบบนั้นสิ จะวันคริสมาตทั้งที ” หญิงสาวเดินตรงไปยังโซฟาโยนสายรุ้งใส่ตัวคนคร้าน

 

     “ อย่าสิ มันคัน ! ” แมวหนุ่มรีบหยิบสายรุ้งออกจากตัวถือไว้  และลุกนั่งตามเดิม เอามือเกาตรงส่วนที่โดนขนพลาสติกสีๆทิ่ม  อารมณ์บูดเล็กน้อย

 

     “ ไม่คันสักเท่าไรหรอกน่า นะๆ มาช่วยกันดีกว่าจะได้เสร็จๆ ” โอนเนอร์จับมืออีกฝ่ายพลางลากออกจากที่

 

   แม้หน้าตาจะไม่ยินยอมแต่ก็ลุกออกมาแต่โดยดี  แมวหนุ่มนำสายรุ้งในมือผูกหัวคนตรงหน้าเป็นโบว์  และเดินขึ้นชั้นบนของบ้านหน้าตาเฉย  ปล่อยให้ฝ่ายสาวโวยวายอยู่ด้านล่างเพียงลำพัง

 

   เมฆทิ้งตัวบนเตียงพลางคิดถึงกิจกรรมที่ได้รับจากโรงเรียน

 

     ให้นักเรียนทุกคนแต่งชุดเป็นซานต้าครอสและเอาของขวัญไปให้แก่โอนเนอร์

 

     อย่างยัยนั้นจะชอบอะไร ... คงเป็นของกระจุ๊กระจิ๊กตามสไตล์ล่ะมั้ง

 

   แมวหนุ่มถอนหายใจพลิกตัวนอนหันไปอีกทาง  หลับตาคิดในใจถึงสิ่งของที่อีกคนอยากจะได้รับ ถึงจะไม่รู้  ยังๆคืนนี้คงต้องทำ  ถึงจะไม่เชื่อเรื่องซานต้าก็ตาม

 

   ในหัวของเขากำลังคาดเดาไปต่างๆนานาว่าเจ้าของตนต้องการสิ่งใด  ก่อนทุกอย่างมืดสนิทลง

 

   ขณะนี้เป็นเวลาใกล้เที่ยงคืนก่อนเข้าสู่วันคริสมาต ทว่าทุกที่ยังสว่างราวกับกลางวันไม่มีผิด  ทุกคนยังไม่ยอมเข้าสุดห้วงนิทรา  แต่ละแห่งเต็มไปด้วยเสียงเพลงและเสียงหัวเราะ

ทุกทีต่างมีปาร์ตี้เป็นของตัวเอง  บางคนจัดแค่ภายในบ้านเล็กๆเป็นส่วนตัว  บางคนจัดออกมาถึงสวนหน้าบ้านเลยก็มี  กระทั้งไปฉลองกันในโรงแรมหรู  ช่างเป็นวันที่ทุกคนครื้นเครงกันเสียจริง

 

   มือเรียวกระชับเสื้อสีแดงสดให้เข้าที่  ส่องกระจกตรวจความเรียบร้อย  ขยับเข็มขัดหนังสีดำเคลื่อนให้ส่วนหัวอยู่ด้านหน้า  เสยผมตัวเองและหยิบหมวกซานต้ามาสวม

 

   ตอนนี้เขาพร้อมแล้วที่จะทำหน้าที่ซานต้าจำเป็นให้แก่โอนเนอร์ของเขาเอง  เมฆเดินจากห้องแต่งตัว  ภายในบ้านไม่มืดมาก  มีแสงไฟหลากสีสันส่องให้พอเห็นทาง 

โอนเนอร์ของเขาไม่ได้อยู่ข้างล่างและจัดปาร์ตี้เหมือนคนทั่วไป  เธอขึ้นไปนอนในห้องของตัวเอง  ด้วยความเหน็ดเหนื่อยที่ตบแต่งภายในบ้านเพียงคนเดียว  ทำให้ไม่มีแรงที่จะฉลองในยามค่ำคืน  เธอจึงนอนพักเอาแรง  เพื่อที่ตอนตื่นจะได้ฉลองตอนเช้าแทนอย่างเต็มที่

 

   เมฆเปิดประตูห้องของโอนเนอร์อย่างเบามือ  ค่อยๆย่องเข้าไปอย่างช้าๆเพื่อไม่ให้เกิดเสียง  เป้าหมายตรงหน้าหลับอยู่ในสภาพที่ดูไร้กังวลอย่างสิ้นเชิง  อย่าว่าอย่างโงนอย่างงี้เลยนะ  ภาพที่เห็นเนี่ยะ  บอกกันตามตรง

 

     รับไม่ได้ !

 

   แขนไปทางขาไปทาง  ผ้าห่มที่ควรจะคลุมตัวกลายเป็นก้อนอุบาทว์ตรงปลายเท้า แถมนอนน้ำลายเยิ้มอีกตั้งหาก  ทุกแบบการนอนแบบนั้น  ใครเห็นคงหมดศรัทธากันพอดี  น่าถ่ายรูปแล้วเอาไปแบล็คเมล์ติดไว้รอบบ้าน  จะได้รู้ตัวแล้วนอนให้เรียบร้อยกว่านี้

 

   แมวหนุ่มบ่นในใจกับตัวเอง  รู้สึกเหนื่อยใจกับคนตรงหน้า  บนหัวเตียงของร่างซึ่งกำลังหลับไหลมีถุงเท้าสีแดงห้อยเอาไว้  มือเรียวจับปลายกระดาษที่โผล่ผ่นถุงเท้าออกมา

 

   เขาค่อยๆดึงมัน

 

   ดึงมันเข้าหาตัว

 

   ดึงอย่างช้าๆ

 

   จนเร่งจังหวะดึงด้วยความหงุดหงิด

 

     ไอ้กระดาษบ้านี้ทำไมมันออกมาไม่หมดสักทีวะ !?

 

   นัยตาสีเขียวจับจ้องอยู่ที่กระดาษแผ่นยาว....ยาวเลยขาจนไปกองกับพื้นเลยที่เดียวของสาวตรงหน้า  เขาไล่สายตาอ่านอย่างเร็วๆเพื่อให้มันจบๆ

 

 

 

 

 

          ถึงซานต้า

 

          ซานต้า ฉันชื่อฮาคุรุรุนะ เรียกฉันย่อๆว่า 89 ก็ได้

 

          ปีนี้ฉันเป็นเด็กดี  จริงๆนะ  เพราะงั้นฉันขอหลายอย่างเลยได้ใช่มั๊ย ?

 

          เพราะฉันมั่นใจมากๆว่าซานต้าจะต้องเห็นความเป็นเด็กดีของฉันแน่ๆ

 

          ฉันขอกระเป๋านะ  ฉันอยากได้เอาไปใส่ของ  พอมีกระเป๋าแล้วก็ต้องมีพวกงพวงกกุญแจไว้ให้ใช่มั๊ย

          ฉันขอพวงกุญแจด้วยนะ เอาเป็นรูปแมว  รูปแบบของเหมือนแมวที่ฉันเลี้ยงนะ

 

          ภายในกระเป๋าใส่กระทะไว้ด้วยก็ได้  ฉันอยากได้กระทะรูปแมว  เอาไว้ทอดแพนเค้ก 

          มันน่ารักกว่าการทอดเป็นแผ่นกลมๆไม่มีลายนะ  มีน้ำผึ้งแถมมาด้วยจะโอเคมากเลยล่ะซานต้า

 

          แล้วอีกอย่างฉันขอ....................

 

          .........................................

 

          ...........................

 

          .....................

 

   แมวหนุ่มหลับตาลงสักพักเพื่อคลายความเหนื่อยล้า  เขาอ่านจนเกือบจะจบแล้ว

 

     นี้เธอขอของมากมายแบบนี้จะเอาไปถมทีหรือไง !!?

 

   เลิ่กเปลือกตาขึ้นมองร่างตรงหน้า  นัยตาฉายแววขุ่นที่อีกฝ่ายฟุ้งเพ้อขอไปเรื่อย  เสตากลับมาจดจ่อที่กระดาษคำขออีกครั้ง  อ่านจนเกือบถึงบรรทัดสุดท้าย

 

          ...................

 

          ซานต้าถ้าทำได้ตามที่ขอทั้งหมดฉันจะดีใจมากๆเลย

          อีกข้อ....อีกข้อไม่ได้เหรอ ได้โปรด สุดท้ายแล้วจริงๆ

 

          ฉันมีแมวที่น่ารักอยู่ตัวหนึ่ง ชื่อเมฆ  ช่วยเอาของขวัญไปให้เมฆด้วยนะ  เป็นตุ๊กตายางรูปปลาก็ได้

          และช่วยทำให้เมฆมีความสุขและอยู่กับฉันไปนานๆนะคะ

 

                                                                                                                ขอบคุณค่ะ

                                                                                                              Hakururu (89)

 

   ขมวดคิ้วมองข้อความสุดท้ายอ่านซ้ำอีกรอบให้แน่ใจก่อนจะนั่งลงข้างเตียงของอีกฝ่ายเบาๆ  เอื้อมมือเอาของขวัญที่ถืออยู่ในตอนแรกใส่ไปแทนที่ใบคำขอ  และม้วนกระดาษจนเล็กพอจะเก็บใส่กระเป๋ากางเกงของตนเองได้

 

   ร่างตรงหน้าตัวสั่นเล็กน้อยเพราะยิ่งดึกอากาศยิ่งเย็นลง  แมวหนุ่มเห็นดังนั้นจึงจับผ้าห่มมาคลุมให้ดีๆ  แต่อีกฝ่ายดันถีบออกเสียนี้  ทำอีกครั้งผลก็ได้ผลกลับมาเหมือนเดิม

 

   ครั้งนี้เขาไม่ห่มผ้าให้เธอแล้ว  ทิ้งตัวลงบนเตียงแล้วไปนอนขดข้างๆสาวน้อยแทน  เพื่อที่ตัวเขาจะได้เข้าสู่ชั่วโมงแห่งความฝันตามคนตรงหน้า

 

   โอนเนอร์รู้สึกจักจี้ที่ใบหน้าเมื่อมีขนอ่อนนุ่มมากแตะที่แก้ม  เธอไม่ได้รังเกียจที่จะปัดมันออก  แต่กลับขยับเข้าไปหามากขึ้น  ไออุ่นบางๆทำให้ริมฝีปากฉีกเป็นรอยยิ้ม

 

     • Merry  Christmas •

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อย่างแรกที่จะกล่าว....ขอโทษค่ะ

ส่งเลทอย่างแรง/ร้องไห้

แม่งานอย่าโกรธข้าน้อยเลย ข้าน้อยผิดๆไปแล้ว/คว้านท้องตัวเอง

 

ครั้งนี้แต่งค่อนข้างสั้น  ที่จริงเรากะวาดเป็นคอมมิกค่ะ

แต่เราไม่มีเวลา  เลยออกมาในรูปแบบฟิคแทนนะคะ

 

เออ...ก็ไม่รู้ว่าเขียนเป็นฟิคได้ไหม ถ้าไ้ด้ไม่ได้ยังไำงขออภัย ณ ที่นี้นะคะ/กราบ

(เพราะเราไม่ค่อยเจอแบบเขียนเป็นฟิค  คอมมูนี้เน้นเป็นคอมมิกมากกว่าใช่ไหมคะ?)

 

เดี๋ยวจะมาอัพเดทสถานะของเมฆบ้างว่าได้ไปเจอกับใครบ้าง

ตอนนี้ยังดองๆอยู่เลยค่ะ/แย่มาก

 

ยังมีอะไรต้องทำอีก  อีเว้นท์น้ำตายังไมไ่ด้ปั่นเลย

ขอจบแค่นี้นะคะ

 

อ๊ะ!  ถึงจะช้าแต่